می آیند ومی روند
بزرگ می شوند و پیر
زندگی می گذرد
درمسجد بالابلوک می توان گذر زمان را احساس کرد
هنگامی بچه ای بیش نبودیم
وحال.....
***
***
***
کسانی رامی یابی که جوان دیروز بودند
خاطره ها وزمان
محبت وبرادری و...
دوشا دوش هم در جنگ با ناملایمات
وکسانی بودند که رفتند و کسانی که بودند وهستند
یادها در پس خاطرات مخفی شده اند
لبخندی در پس ذکر خاطره ای
و خاطره ای در پس خاطره ای دیگر
و فراموشی...
باکسانی باشیم که با آنها هستیم
وبه یاد کسانی که با آنها بودیم
وزندگی می گذرد.
و اینجا مسجد بالابلوک است
جای دوستی
جای تسلی خاطر
جای یکرنگی
جای همدلی
[ پنجشنبه بیستم خرداد ۱۳۸۹ ] [ 12:44 ] [ کوروش مازندرانی ] [ ]