روزگار

می آیند ومی روند

بزرگ می شوند و پیر

زندگی می گذرد

 

درمسجد بالابلوک می توان گذر زمان را احساس کرد

هنگامی بچه ای بیش نبودیم

وحال.....

***

***

***

کسانی رامی یابی که جوان دیروز بودند

خاطره ها وزمان

محبت وبرادری و...

دوشا دوش هم در جنگ با ناملایمات

وکسانی بودند که رفتند و کسانی که بودند وهستند

یادها در پس خاطرات مخفی شده اند

لبخندی در پس ذکر خاطره ای

و خاطره ای در پس خاطره ای دیگر

و فراموشی...

باکسانی باشیم که با آنها هستیم

وبه یاد کسانی که با آنها بودیم 

وزندگی می گذرد.

و اینجا مسجد بالابلوک است

جای دوستی

جای تسلی خاطر

جای یکرنگی

جای همدلی

[ پنجشنبه بیستم خرداد ۱۳۸۹ ] [ 12:44 ] [ کوروش مازندرانی ] [ ]
آخرین مطالب